donderdag 2 februari 2017

Tante Lies en de Oude Man

Gisteren op de terugweg van mijn werk had ik het idee dat ik nu toch echt een Ouwe Man aan het worden was. Eerst reed ik nog tegen de 40, maar in de laatste 10 km ging het alsmaar moeilijker, en ik ging nauwelijks harder dan 25.
Minstens zo oud voelde ik me...
Ik had ook wat last van mijn maag, vast iets fouts gegeten. Maar toen ik over een drempel reed zwabberde Tante Lies wel een beetje erg raar...

Ja hoor, een lekke voorband. En veel te koud om in korte broek even een band te wisselen. Dus met allengs lager wordende snelheid naar huis gekropen, en daar de dader gezocht. Een piepklein scherfje steen of glas, te klein om te zien wat precies.

Ik wilde hem aan  SWMBO laten zien, hij viel uit mijn handen op het aanrecht, en ik kon hem niet meer vinden. Zo klein dus.
Bijna niet te zien.
Toch stom dat ik onderweg niet doorhad wat er aan de hand was.

Groet

Erwin en Tante Lies

donderdag 5 januari 2017

Wat doet Tante Lies als...

Wat doet Tante Lies als er een auto achter haar met zijn lichten gaat seinen, en ze gaat al zo snel als ze in het donker en in de winterkou al kan?
Naast haar is de busbaan, maar daar mag ze van de Politie niet op rijden, en het fietspad dáár weer naast is hobbelig en onoverzichtelijk.

Dan houdt ze even in, en als die automobilist dan nog meer begint te seinen, en zelfs te toeteren, dan zoekt ze een smaller stukje uit waar die auto haar niet kan passeren, en dan stopt ze, en de Baas stapt dan uit en gaat kalmpjes aan die automobilist vragen wat 'ie nu eigenlijk bedoelt met al dat gesein en getoeter. En uitleggen dat hij daar zeker weten mag rijden, en dat hij zeker weten niet op de busbaan mag.

Die automobilist is geen vriend van velomobielrijders, zoveel is wel duidelijk.Wat een irritante schreeuwlelijk zeg!

Gelukkig komt Tante dit soort weggebruikers niet zo vaak tegen.


Groet

Erwin en Tante Lies

zondag 1 januari 2017

De kop is eraf...nu de rest nog.

Vandaag had ik een lichte post-Oud&Nieuw vermoeidheid, dus heb ik Tante Lies vanmiddag even uit de schuur gehaald om het jaar feestelijk in te luiden met een kou-en-mist-ritje van 45 kilometer.
Onderweg kreeg ik meteen mijn eerste lekke band van 2017. Ik vond al dat ik erg langzaam ging, en in eerste instantie weet ik dat aan het spijkertje dat ik nog in mijn hoofd had, maar het was toch een spijkertje (of iets anders scherps, ik heb het niet teruggevonden) in mijn rechtervoorband.

En wat heeft 2016 me nu gebracht? In 2015 had ik nog ruim 11.000 km met de Strada gereden, in 2016 bleef ik steken bij 9714 kilometer. De belangrijkste oorzaak daarvan zijn de 60 dagen waarop ik niet met de velomobiel kon rijden omdat Tante 2x in de prak werd gereden.

En wat gaat 2017 brengen? Hopelijk zo min mogelijk ongelukken en lekke banden, en lekker veel kilometertjes, zodat ik hopelijk over een maand of drie eindelijk de derde ster op de schaal van Wilco op Tante's zijkant kan plakken...

Ik wens jullie allemaal een veilig en fijn 2017!

Groet

Erwin en Tante Lies

vrijdag 16 december 2016

Heeft Tante Lies Raketaandrijving?

Bovenaan de brug staan we stil. Is Tante klaar voor een nieuw experiment? Zitten alle riemen vast?
De ontsteking van de raketmotor staat op Actief. Nu alleen nog op de knop drukken, en dan zullen we zien wat er gebeurt..

Met een afgrijselijk gehuil begint de raketmotor met zijn werk, en met duizelingwekkende acceleratie versnelt de eerste Raketvelomobiel tot Mach 0.03. De camera die het geheel opneemt wordt bijna uit zijn houder gerukt, maar het lukt!

video
Of was het toch een beetje een ander verhaal..

Mijn fietsersbond-collega's wilden graag eens zien hoe slecht dat stuk fietspad was waar ik regelmatig zo over mopperde, en of ik misschien een paar foto's wilde maken.
Maar dan zou ik moeten stoppen, dus dacht ik dat ik misschien mijn telefoon kon gebruiken om een filmpje te maken. Nooit gedacht dat de wind zo'n herrie bij het filmpje zou veroorzaken.

En de "houder" van de camera was dus mijn arm, en ik moest met één hand sturend over dit fietspad door en om de kuilen heen sturen, en dát viel nog niet mee..

Groet

Erwin en Tante Lies

maandag 7 november 2016

Tante Lies rijdt dwars door een Politie-afzetting

Vanmorgen, in het stikdonker op weg naar mijn werk, zag ik in Nieuw-Vennep een over de de weg gespannen rood-wit lintje, maar ja, dat zat zo hoog, daar kon Tante Lies zó onderdoor.

Even verderop was nog zo'n lintje, maar dan nét iets lager, dus die moest ik even met mijn hand een stukje optillen om hem over de smurfenmuts te tillen.

Toen ik dat deed kwam er een enigszins geagiteerde meneer met een portofoon op me af om te vragen waarom ik door de Politie-afzetting was gereden.

Maar dat lintje was zo verdraaid dat dat ik echt niet had gezien wat er stond.
Dat was dus niet te lezen,.
Hij vertelde dat ze er behoorlijk ziek van werden dat iedereen de afzettingen maar negeerde, maar toen ik duidelijk maakte dat ik niet expres hun sporenonderzoek probeerde te verprutsen werd het me vergeven en werd het nog een gezellig gesprekje over "Hoe hard gaat dat ding nou?*", en "Zit dat lekker?#". Met een "Prettige dag verder" namen we vriendelijk afscheid van elkaar, en ik ging weer verder naar mijn werk.

Pas daar zag ik dat ik dwars door het gebied was gereden dat was afgesloten wegens een plofkraak. Oeps!
Ik hoop dat er niet uit het sporenonderzoek komt dat  de daders waarschijnlijk zijn weggereden met een driewielig voertuig van zo'n 80 cm breed....

Groet

Erwin en Tante Lies

Je kent de antwoorden vast al wel:
* Als ik niet trap staat 'ie stil. En nee, ik heb geen electro-ondersteuning.
# Nou en of, vergelijk het maar met je luie stoel thuis voor de TV.


dinsdag 1 november 2016

Als Supermario in de krant

Behalve de enthousiaste piloot van Tante Lies ben ik ook nog voorzitter van de Fietsersbond-afdeling Haarlemmermeer. Zaterdag 22 Oktober hebben we weer onze jaarlijkse fietsverlichtings-reparatie-actie gehouden. Daarbij proberen we ter plekke defecte fietsverlichting weer in orde te maken; als velomobielrijder weet ik ook heel goed hoe gevaarlijk het is als medefietsers geen licht hebben, dus dit was mijn kleine bijdrage om het verkeer wat veiliger te maken.

Ik had Sjoerd ook nog uitgenodigd om even met zijn zwarte Strada langs te komen, maar dat wilde hij niet, want "Sta ik zeker op de foto als het kneusje dat zijn eigen verlichting niet kan fixen...". Ik had eigenlijk stilletjes gehoopt op een foto in de krant met een velomobiel erop en een onderschrift dat de Fietsersbond zelfs verstand van zulke exotische fietsen heeft.

In plaats daarvan werd ik op de foto gezet met een net gerepareerde fiets die nog twee jaar ouder was dan ikzelf. En die foto kwam in de krant terecht.

Supermario repareert óók fietsen...
Toen ik mezelf op die foto zag met mijn overall (om mijn kleren schoon te houden), hesje en pet (voor de herkenbaarheid), en mijn snor moest ik meteen denken aan Supermario, en ik was niet de enige....
Mijn dubbelganger?
We hebben er thuis maar hartelijk om gelachen.

Groet

Erwin en Tante Lies