maandag 11 december 2017

Dat ging maar net goed vanmorgen....

Vanmorgen ging het maar net goed onderweg....


Ik had daar zomaar de Hoofdvaart in kunnen gaan.
Of tegen een boom.

Uiteindelijk toch veilig op mijn werk aangekomen, met een gemiddelde van 26 km/h.

Groet

Erwin en Tante Lies

zaterdag 9 december 2017

Tante, kom even binnen!

Zoals ik in mijn vorige blogpost had geschreven was de veer van Tante's derailleur gebroken, en ik was al spinnend naar huis gekomen. 

De weersverwachting was niet zo best, dus moest de Strada, voor het eerst, toch maar het huis binnen. Dat ging alleen als ik de voorwielen eraf haalde, en de carrosserie schuin hield, en dan met hooguit een paar millimeter speling.

Staat best leuk, zo midden in de kamer, toch?
Daar heb ik een tijdje flink zitten klooien om de derailleur te vervangen. In zo'n donkere huiskamer zie je natuurlijk bijna niks in het achteronder van de fiets, maar een flinke led-bouwlamp bracht uitkomst. 
De oude en de nieuwe. De nieuwe is wel weer 100g zwaarder
Het uiteinde van de ketting, die ik had losgemaakt om hem door het kooitje van de nieuwe derailleur te halen, floepte de kettingbuis in, en ik kreeg hem niet meer te pakken. De trekveer moest er aan te pas komen om de ketting weer door de buis te halen. Toen ik daarna de boel gemonteerd had en controleerde bleek de ketting een halve slag gedraaid te zitten. Weer losmaken dus, en nu wel goed vastmaken. Daarbij kon ik meteen nog wat bagger uit de kettingbuis halen die er bij mijn laatste offroad-expeditie in was gekomen.

En daarna moest Tante het huis weer uit, wederom zonder voorwielen. Hoe kon ik dat nu eens doen zonder haar mooie laklaag te beschadigen? Je zou het breedste punt moeten afschermen met iets. 

Een blik in de linnenkast bracht uitkomst: daar lagen genoeg oude handdoeken om de flanken van de fiets op het breedste punt af te schermen.
Zou ik zo sneller gaan op de rechte einden?
Met een beetje gewurm kwam Tante weer door de voordeur. 
Op blokken, in afwachting van de voorwielen
Buiten werden de voorwielen weer gemonteerd, en nu was de klus wel zo'n beetje klaar.

Straks nog even een proefritje maken, om de derailleur-afstelling te controleren en eventueel bij te stellen.

En ik wil toch eens kijken of ik ergens een derailleurveer vandaan kan halen. Die prachtige lichte SRAM-X0 van €170 zomaar weggooien omdat de veer kapot is gaat me echt aan het hart. Iemand tips over de beste plek om zo'n veer te bemachtigen?

Groet,

Erwin en Tante Lies

donderdag 7 december 2017

Tante Lies laat een veer.

Gisteren reed ik op mijn werk de parkeerkelder uit, in laag verzet tegen de helling op, en toen ik op wilde schakelen gebeurde er....niets. De achterderailleur bleef op het grootste tandwiel staan. 

Zou het derailleurkabeltje gebroken zijn? Dan maar de ketting op het grootste voorblad, en kijken hoe het gaat. Matig dus, als een gek ronddraaiend met de benen kwam ik tot 27 km/h, maar zó snel rondtrappen hield ik maar een seconde of tien achter elkaar vol, en dan moest ik weer wachten tot de snelheid afnam tot zo'n 22 km/h, om dan weer opnieuw te beginnen.

Onderweg begon ik me wel te bedenken dat een kabelbreuk niet zo waarschijnlijk was, want dan zou de veer van de derailleur de ketting juist naar het kleinste tandwiel duwen, en dan zou het juist heel zwaar moeten trappen.

Dus toch maar even gestopt en het derailleur-afdekkapje van de Strada af geschroefd. Daar werd mijn vermoeden bevestigd: de titanium veer die het parallellogram van de derailleur naar buiten duwt was gebroken.

De boosdoener.
Zut alors, dat viel tegen, nu moest ik, terwijl het rap duister werd, nog 24 kilometers spinnend naar huis, en mijn gewone route over de weg kon ik niet nemen omdat ik daar veel te langzaam voor was.

Muziekje erbij, en al spinnend op huis aan dan maar, zorgvuldig overal het fietspad nemend.

Op een kilometer of drie voor ik thuis was vond ik wel dat Tante wat waggelend over drempels ging... Het zou toch niet?

Jawel hoor, ook nog een lekke band erbij. Merde!

Als een slak kwam ik nog net thuis, waar ik de derailleur er in een minuut of wat afgeschroefd had. Onderweg had ik Theo van Velomobiel.nl al gebeld om te vragen of de veer te vervangen is. Dat schijnt niet te kunnen, dus vroeg ik hem meteen een nieuwe derailleur op te sturen. Die is vandaag al bezorgd. Service!!

De komende dagen wordt het koud en nat, dus ga ik toch maar eens proberen Tante Lies door de voordeur het huis in te krijgen. Dat kan eigenlijk nét niet, maar als ik haar voorwielen er af haal lukt het hopelijk net wél. Dan kan ik droog en warm aan het inbouwen en afstellen van de nieuwe derailleur werken.

Zonde als je een hele mooie dure derailleur moet weggooien

Wordt vervolgd....

Groet

Erwin en Tante Lies


donderdag 5 oktober 2017

Tante neemt een grote hap

Vanmorgen regent en waait het hard, en als ik van huis ga is het ook nog stikkedonker. 

Bij Warmond is een stuk onverlicht fietspad waar heel vaak modder naast ligt, en vanmorgen was dat niet anders. 

Wat wél anders was, was de bagger die nu ook deels óp het fietspad lag, en helaas zien modder en asfalt er in het donker en de regen er wel ongeveer hetzelfde uit. Ik raakte met het rechtervoorwiel in de prut op het fietspad, en daarna met de hele Strada naast het fietspad. De remweg die dat veroorzaakte was ultrakort. Vervolgens moest ik de kap eraf doen, in de zeikende regen uit de velomobiel klimmen en deze weer op het fietspad hijsen. 
Ik kan hier wel een tuintje beginnen!
Op het werk aangekomen maar eens een lamp erbij genomen. Het resultaat zie je op de foto: kilo's bagger, via de voetengaten zo naar binnen geschept..

Straks maar eens op zoek naar een stoffer en blik, en een stofzuiger, om dat er allemaal uit te halen voor ik weer naar huis moet.

Groet,

Erwin en Tante Lies


woensdag 20 september 2017

Anti-verblindingsscherm en opbergbakjes.

Binnenkort ga ik weer naar het Herfsttreffen, en omdat ik dan wil gaan kamperen moet ik de ruimte in mijn velomobiel zo efficient mogelijk gebruiken. Ik heb al eens gehoord van zelfgemaakte opbergzakken vóór de voorwielen, en velomobiel.nl verkoopt er speciale opbergbakken van €50 per stuk voor, maar ik wilde toch eens kijken of ik het zelf met minder moeite en goedkoper kon doen.

Daarom heb ik bij de Action twee plastic opbergdozen gekocht, en daar één zijkant helemaal van gladgemaakt door de bovenrand er af te zagen. Deze dozen kosten €1,79 per stuk.
Je zou er ook koffiebonen in kunnen meenemen...
Met klittenband heb ik ze vóór de beide wielkasten vastgemaakt, en ze zijn precies groot genoeg om er mijn reserve-buitenbanden in te vervoeren. Links een reserve-achterband, en rechts een reserve-voorband met een deels opgeblazen binnenband erin, voor een snelle bandenwissel bij een lekke voorband.
Smal genoeg om er niks van te merken met fietsen of uitklikken
Ook had ik er last van dat het licht van mijn koplampen binnendoor in mijn gezicht scheen, waardoor het nachtzicht voor buiten de fiets gehinderd werd
Op het omhooggaande frame heb ik, alweer met klittenband, een plaatje kuntstof precies tussen de lampen en mijn ogen geplaatst. Nu kan ik nog net zien dat mijn licht aan is, maar het schijnt niet meer zo in mijn ogen.
Zo is mijn Strada nog iets meer gereed voor de winter, en door de opbergvakken blijft er achter in de fiets meer ruimte voor mijn kampeerspullen.

Handig toch?

Groet

Erwin en Tante Lies

maandag 18 september 2017

Van nieuwe lagers, en een Superstille Strada

Ik had de laatste tijd het gevoel dat Tante Lies meer lawaai ging maken, met name als ik accelereerde, en dat het vervangen van het kettingwiel onder de stoel maar kort voor vermindering van de symptomen zorgde.  Lang voordat het tandwiel versleten is begint het lager al te rommelen, en de lagertjes zijn niet vervangbaar. Eigenlijk vrat Tante kettingwielen zoals ik drop eet!

Het schijnt dat het zweet van sommige velomobielrijders zo agressief is dat met name de lagers van het kettingwiel daar flink onder leiden. En daarom heb ik dit kettingwiel van Ginkgo besteld, want daarvan zijn de lagers wél vervangbaar.
Het Ginkgo kettingwiel
Ik ontdekte wel dat de boutjes waarmee het kettingwiel in elkaar zit tegen de deelbare ashouder aanliepen, dus moesten er nog een paar afstandhoudertjes gefabriekt worden uit stukjes buis met een binnendiameter van 8 mm, maar daarna kon het kettingwiel prima zijn werk doen.

De achteras en de bijbehorende lagers heb ik ook meteen vervangen, want ook die waren bijna 35000 km oud, dus in Dronten een achteras en drie lagers besteld, en vervolgens de achterbrug uitgebouwd om de oude lagers eruit te tikken en de nieuwe erin te persen.
De nieuwe lagers zitten erin, en het klittenband is vervangen
Ook dat bleek niet voor niets, want één van de drie lagers bleek goed versleten te zijn, en ook op de as waren duidelijke slijtsporen zichtbaar.

Vanmorgen merkte ik hoe stil mijn Strada weer was! Wat een verschil; ik was helemaal vergeten hoe stil een goed lopende velomobiel kan zijn...

Groet

Erwin en Tante Lies


zaterdag 16 september 2017

Een slak die zo snel als een Strada gaat

Dit enorme monster trof ik vanmorgen aan op de "motorkap" van Tante Lies.
Ik heb het slakje er maar voorzichtig afgehaald en op een struik gezet.

Eventjes was de slak dus zo snel als een velomobiel geweest, maar ja, die stond stil...

Groet

Erwin en Tante Lies