woensdag 20 september 2017

Anti-verblindingsscherm en opbergbakjes.

Binnenkort ga ik weer naar het Herfsttreffen, en omdat ik dan wil gaan kamperen moet ik de ruimte in mijn velomobiel zo efficient mogelijk gebruiken. Ik heb al eens gehoord van zelfgemaakte opbergzakken vóór de voorwielen, en velomobiel.nl verkoopt er speciale opbergbakken van €50 per stuk voor, maar ik wilde toch eens kijken of ik het zelf met minder moeite en goedkoper kon doen.

Daarom heb ik bij de Action twee plastic opbergdozen gekocht, en daar één zijkant helemaal van gladgemaakt door de bovenrand er af te zagen. Deze dozen kosten €1,79 per stuk.
Je zou er ook koffiebonen in kunnen meenemen...
Met klittenband heb ik ze vóór de beide wielkasten vastgemaakt, en ze zijn precies groot genoeg om er mijn reserve-buitenbanden in te vervoeren. Links een reserve-achterband, en rechts een reserve-voorband met een deels opgeblazen binnenband erin, voor een snelle bandenwissel bij een lekke voorband.
Smal genoeg om er niks van te merken met fietsen of uitklikken
Ook had ik er last van dat het licht van mijn koplampen binnendoor in mijn gezicht scheen, waardoor het nachtzicht voor buiten de fiets gehinderd werd
Op het omhooggaande frame heb ik, alweer met klittenband, een plaatje kuntstof precies tussen de lampen en mijn ogen geplaatst. Nu kan ik nog net zien dat mijn licht aan is, maar het schijnt niet meer zo in mijn ogen.
Zo is mijn Strada nog iets meer gereed voor de winter, en door de opbergvakken blijft er achter in de fiets meer ruimte voor mijn kampeerspullen.

Handig toch?

Groet

Erwin en Tante Lies

maandag 18 september 2017

Van nieuwe lagers, en een Superstille Strada

Ik had de laatste tijd het gevoel dat Tante Lies meer lawaai ging maken, met name als ik accelereerde, en dat het vervangen van het kettingwiel onder de stoel maar kort voor vermindering van de symptomen zorgde.  Lang voordat het tandwiel versleten is begint het lager al te rommelen, en de lagertjes zijn niet vervangbaar. Eigenlijk vrat Tante kettingwielen zoals ik drop eet!

Het schijnt dat het zweet van sommige velomobielrijders zo agressief is dat met name de lagers van het kettingwiel daar flink onder leiden. En daarom heb ik dit kettingwiel van Ginkgo besteld, want daarvan zijn de lagers wél vervangbaar.
Het Ginkgo kettingwiel
Ik ontdekte wel dat de boutjes waarmee het kettingwiel in elkaar zit tegen de deelbare ashouder aanliepen, dus moesten er nog een paar afstandhoudertjes gefabriekt worden uit stukjes buis met een binnendiameter van 8 mm, maar daarna kon het kettingwiel prima zijn werk doen.

De achteras en de bijbehorende lagers heb ik ook meteen vervangen, want ook die waren bijna 35000 km oud, dus in Dronten een achteras en drie lagers besteld, en vervolgens de achterbrug uitgebouwd om de oude lagers eruit te tikken en de nieuwe erin te persen.
De nieuwe lagers zitten erin, en het klittenband is vervangen
Ook dat bleek niet voor niets, want één van de drie lagers bleek goed versleten te zijn, en ook op de as waren duidelijke slijtsporen zichtbaar.

Vanmorgen merkte ik hoe stil mijn Strada weer was! Wat een verschil; ik was helemaal vergeten hoe stil een goed lopende velomobiel kan zijn...

Groet

Erwin en Tante Lies


zaterdag 16 september 2017

Een slak die zo snel als een Strada gaat

Dit enorme monster trof ik vanmorgen aan op de "motorkap" van Tante Lies.
Ik heb het slakje er maar voorzichtig afgehaald en op een struik gezet.

Eventjes was de slak dus zo snel als een velomobiel geweest, maar ja, die stond stil...

Groet

Erwin en Tante Lies

donderdag 17 augustus 2017

Als je knipperlichtschakelaar het weer eens begeeft.

Bij mijn Strada is de knipperlichtschakelaar al een keer of wat gesneuveld. Dat is niet zo gek want hij zit op een vrij kwetsbare plek op het stuur waar je er makkelijk tegenaan stoot, en het zijn vrij iele schakelaartjes. Heel vervelend, want als je diep in de fiets zit kun je bijna niet je hand uitsteken (laat staan als je onder schuimdeksel of kap zit).

Reparatie met de soldeerbout bij je stuur in de fiets vind ik altijd een crime, en elke keer dat reparatie weer nodig is wordt het stukje draad waaraan je moet solderen weer wat korter.

Daarom heb ik een tijdje geleden al de schakelaar door een snel vervangbare module vervangen. In de fiets heb ik aan de "draadboom" bij het stuur drie stekkertjes geknepen, en ik heb een kleine module van een schakelaar met drie stukjes draad en drie contrastekkertjes in elkaar gesoldeerd. Gewoon thuis, op mijn gemak, op de werkbank.

Die zit nu ook in de vm-tas
Beetje krimpkous om elk draadje en om het geheel, plus een afdekrubbertje, daarmee is de schakelaar ook wat minder regen- en zweetgevoelig.
Nu heb ik in mijn velomobieltas een extra knipperlichtschakelmodule, en vervangen kan, met niet meer gereedschap dan mijn vingers, binnen een paar minuten, ook aan de kant van de weg.

Eenzelfde losse module heb ik trouwens ook gemaakt voor de extra koplampen die bij mijn spiegels zitten, en die ik ook vanaf mijn stuur bedien.


Groet,

Erwin en Tante Lies







maandag 14 augustus 2017

Tante Lies heeft jonkies!

Ik vond de laatste tijd al dat er in Tante's hok nogal wat strootjes en takjes lagen, maar ach daar heb ik verder geen last van, en dat zou ik nog wel eens een keertje opruimen.

Maar, vanochtend toen ik het schuurtje wilde opendoen hoorde ik héél zachtjes, en meerstemmig, toeteren, en daarna het bekende claxongeluid van Tante zelf. Het zou toch niet....

Jawel hoor, Tante Lies had stiekempjes vier jonkies uitgebroed tussen al dat stro, en nu mocht ik de kleintjes ook voor het eerst zien. O, wat keek ze trots uit haar koplampjes!
Mama, mama, mogen we mee??
Ze gingen met zijn vijfjes meteen naar buiten in het zomerzonnetje, maar de kleintjes wilden wel heel graag dicht bij Mama blijven, ook toen ze ging rijden. Als ze heel stil bleven zitten en ik voorzichtig reed bleven ze netjes op de motorkap zitten.
Voor het eerst mee op de motorkap
Ze zijn nog klein, en wielen hebben ze nu nog niet, maar over een tijdje groeien er naar verwachting twee mooie voorwieltjes en een iets groter achterwiel aan elk klein Stradaatje.

Zo, en nu weten jullie dus ook waar de kleine velomobieltjes vandaan komen...

Groet

Erwin en Tante Lies

donderdag 10 augustus 2017

Tante Lies 95 jaar!

Vandaag is het precies 95 jaar geleden dat Tante Lies, de naamgeefster van Strada 191, werd geboren in Grootschermer.

Ze is nooit getrouwd, heeft geen kinderen gekregen, en ze is haar hele leven samen gebleven met haar eveneens ongetrouwde broer Dirk, en heeft bijna tot het einde van haar leven onafgebroken in Grootschermer gewoond. Haar oudste broer Freek was mijn opa, en daarmee was Tante Lies mijn lieve oudtante.
Tante Lies was altijd heel sportief; op deze foto uit 1948 staat ze, met de lauwerkrans om haar nek, tussen haar handbal-teamgenoten.

In 2013 overleed Tante lies, 90 jaar oud, maar op 11 juni 2014 werd haar naamgenote opgehaald in Dronten, en sedert die dag heeft ze, alweer heel sportief, alweer ruim 33000 kilometers afgelegd.

Vandaag ben ik eventjes extra Onderweg met Tante Lies!

Groet,

Erwin en Tante Lies

dinsdag 20 juni 2017

Tante had haar kaartje weer eens nodig

Gisteren op weg naar huis reed ik, zoals altijd, een stuk tussen de auto's, en ik werd ingehaald door een motorrijder die me iets toeriep toen hij me inhaalde. Bij het stoplicht moest hij wachten, en ik ging naast hem staan om te vragen wat er was. Ik kon het al raden: hij vond dat ik op het fietspad moest rijden...
Ik zei hem dat ik daar mág rijden (geloofde hij natuurlijk niet), dus ik vroeg hem of hij de wetstekst wilde zien. "Zet 'm dan daar maar aan de kant", zei hij. Dat hoor je niet vaak als reactie, maar ik vond het prima, en parkeerde de Strada aan de zijkant van de weg.

Nog steeds wist hij zeker dat ik daar niet mocht rijden en dat ik er een bekeuring voor zou krijgen, en ik vertelde dat die dan toch geseponeerd zou worden. Daarop kwam de aap uit de mouw, of liever, de politiebadge uit de jas....

Een politieman, op de motor op weg naar huis, en hij begon over Artikel 5 van de Wegenverkeerswet (je mag geen gevaar of hinder veroorzaken), en ik begon óók over Artikel 5, maar dan van het RVV.

Dit geplastificeerde kaartje zit altijd in mijn vm-tas; hoe handig toch!
Artikel 5 lid 4 kende hij nog niet...

Uiteindelijk werd het een beschaafd en prettig gesprek, waarna ik (over de weg, tussen de auto's) mijn rit hervatte, en deze politieman hopelijk in het vervolg onthoudt dat Tante wel degelijk op de rijbaan mag.

Groet,

Erwin en Tante Lies